Columnistenwedstrijd

Ik schreef een column voor de columnistenwedstrijd van de Volkskrant, maar legde hem bij de tegoedbonnen en kortingsbonnen en toen ik hem terugvond was alles verlopen. Het is trouwens echt gebeurd. In 1994.

‘Alleen als ik jouw tanden in mag,’ antwoord ik wanneer iemand vraagt of hij mijn bril eens mag opzetten. Ik heb een voorkeur voor monturen die je niet dagelijks ziet, dus ik snap dat mensen zich afvragen wat zo’n afwijkend model voor hún looks doet. Maar een bril is een hulpmiddel, een noodzakelijk kwaad zelfs. Geen feestneus die je zomaar van iemands gezicht trekt. Mijn vrienden weten dat, ze hebben de vraag allemaal gesteld en allemaal hetzelfde antwoord gekregen. Ze weten ook dat ze in mijn huis niets mogen aanraken zonder mijn toestemming. Geen boek, geen dvd, zelfs de afstandsbediening niet. Lees verder

Flora van Sines

Wisselbloem. Vlinders zijn er gek op. Struiken zaten er vol mee. De bloemen hebben drie verschillende kleuren. De bladeren stinken als je ze kneust, volgens Wikipedia. Ik vond ze lekker ruiken.

Deze plantjes zie ik overal langs de strandmuur van Sines. Twee daarvan heb ik zelf ooit uitgezaaid hier (zoals ik bezig ben heel Wittevrouwen vol zonnebloemen te zetten). Dit jaar heb ik stokrozenzaad meegebracht. Vier verschillende kleuren. De kleur van de stokroos zegt iets over de grond waarin hij het beste groeit, dus er moeten altijd een paar planten zijn die het gaan redden.

Lees verder

Plastic

Ik ben een actieve afvalscheider. Glas, papier en klein chemisch afval (ik had een doka) al zolang als ik me kan herinneren. Later gft en aluminium en sinds een paar jaar ook plastic. Ik weet dat er veel vraagtekens bij afvalscheiding zijn te zetten, vooral bij plastic, maar ik hou vol. Vooral als ik hier in Portugal over het strand loop zie ik de noodzaak. Rokers zou toegang tot het strand moeten worden ontzegd.

Lees verder