‘Stoer,’ reageerde iemand toen ik achteloos en totaal overbodige liet vallen dat ik naar Spanje ging fietsen. Stoer en ik gaan niet echt samen. Achter moeders rokken, zoals ze ooit zeiden, daar was ik als kind meestal te vinden. Het stoerste wat ik deed was in 1986 (noodgedwongen) alleen op Interrail gaan. Zonder me in te lezen, zonder iets te reserveren, met alleen een vaag idee van de route. Parijs, Portugal, Spanje, Italië, verder ging het niet. Mijn eerste halte werd Brussel, waar ik een paar dagen bij de zus van een vriend kon logeren. Later hoorde ik dat ze hem gezegd had dat het leek alsof ik eerst moed wilde verzamelen om door te reizen. Ik ging overigens alleen omdat mijn reisgezel op het laatste moment afzegde.
W3lk0m B4rC3I0n4!!
Zeg je geliefden altijd gedag als ze de deur uitgaan, want het kan iedere keer de laatste keer zijn dat je ze ziet. De chauffeur die andere muziek opzet, die dode hoek van een vrachtauto die rechtsaf slaat, een eigen moment onoplettendheid. Toch vinden de meeste (dodelijke) ongevallen vinden thuis plaats. Uitglijden op de trap, van een krukje vallen, dat soort dingen. Toch krijg ik pas de vraag om dingen te regelen als ik me voorneem op de fiets naar Spanje te gaan. 
Ceci n’est pas papa qui fume une pipe
Begin 5 VWO liet ik wiskunde vallen. In oktober stond ik een 2+ gemiddeld. Dat kwam nooit meer goed. Ik was geboren met een verkeerd brein. De liefde voor beestjes en plantjes deed me kiezen voor scheikunde, biologie en wiskunde, maar mijn talent voor lezen en schrijven bleek groter. Er bleef niet veel over als alternatief vak, alleen economie, Duits en Frans. Economie? Saai! Duits? Schwerewörtertrauma! Frans dus.
Ook dat werd geen succes, maar de leraren op onze middelbare deden hun uiterste best je te laten slagen. Ik had mijn keuze voor Nederlandse taal- en letterkunde al gemaakt, dus waarom zou ik een 4 moeten krijgen voor Frans. Zelfs terwijl er bij het mondeling niet meer uit kwam dan wat gemompel en gestamel kreeg ik een 6-. Ik had achteraf zels een 3 mogen krijgen, want ik haalde een 8,7 voor mijn schriftelijk, het hoogste van al mijn cijfers. Ik was goed in tekstverklaren. Niet in praten.
