Stressniveau 9

Eerst gaat alles vanzelf, wat stressbobbeltjes overwonnen, en dan gaat het mis. Twee problemen met de fiets zijn nog steeds niet opgelost. Dan kun je wel een hippe fietsenwinkel in het centrum van Amsterdam zijn die eruitziet als een galerie, maar als je twee simpele problemen na drie keer nog niet heb opgelost… Gelukkig heb ik in Alphen aan de Rijn iemand gevonden die ervaring heeft met de klacht die ik heb en hij heeft ruimte en tijd voor me gemaakt. Belangrijke les: koop geen fiets online, maar bij een fietsenwinkel om de hoek.

Gisteren ging ik uit eten met middelbareschoolvrienden en een daarvan maakt lange fietstochten. Hij stuurde me een paklijst in spreadsheet waarnaast die van mij een boodschappenbriefje lijkt (hij is mijn god). En dan zie ik aan welke praktische zaken ik niet gedacht heb. Sommige zijn heel simpel, zoals: koop goede spullen. Zoals geen bidon van 99 cent bij de Action als je niet wil dat je water naar plastic gaat smaken.

Lees verder

In een verkeerd lichaam geboren

‘Wat een sportieve man heb jij,’ zeggen vriendinnen van mijn echtgenote. Sportief is het laatste wat ik mezelf zal noemen. Ik was een klassieke nerd op school. Neus in de boeken, miserabel slecht in alle sporten. Dat komt onder andere door mijn luie linkeroog, waardoor ik amper diepte zie en zelfs voor een open doel mis, en deels omdat sport me geen reet interesseert. Dat kan weer voortkomen uit het feit dat niemand mij in zijn team wilde hebben. En dat normale klasgenoten twee uur per week veranderden in fanatieke eikels die me uitscholden als ik in mijn rol als hockeykeeper alle ballen doorliet. Etten-Leur speelde hoog in de amateurcompetitie en die ballen van hockeyende klasgenoten kwamen echt heel hard aan. Geen trauma’s, even goede vrienden (zie foto hieronder), maar competitiesporten laten me nog steeds koud. Allemaal.

Lees verder

Factor 50

In 1993 logeerde ik drie weken bij een vriend in Barcelona, in GraƧia, toen nog niet gegentrificeerd. Het was juli, het was warm. Als je op het balkon stond kon je bijna de overbuurman op zijn balkon een hand geven. En iedereen had het er over hoe warm het was, niet normaal meer, tering, wat een hitte.

Het went nooit, net als regen. De Nederlandse regen zou voor mij een reden zijn te emigreren, zei ik altijd. Altijd maar weer die regen, niet normaal meer, tering. Sinds ik naar mijn werk in Hilversum ben gaan fietsen, in 2020, ben ik twee keer zeiknat geregend. Zo vaak regent het eigenlijk niet, niet normaal meer hoe weinig het regent, tering. Lees verder