Mindfull fietsen

Afgelopen weken meerdere malen flinke fietstochten gemaakt. Als de navigatie-app opties gaf, altijd de langste. route gekozen. Ik deed dan net alsof ik in een vreemde omgeving reed en lette zoveel mogelijk. Op de vrij suffe route Utrecht-Hilversum naar werk via Groenekan, Maartensdijk en Hollandse Rading, maak ik minimaal één gevaarlijk situatie mee per dag.

Over het algemeen zijn dat automobilisten die rechts afslaan zonder in hun spiegel te kijken, automobilisten die niet begrijpen wat haaientanden betekenen, of dat een fietser van links op een voorrangsrotonde voorrang heeft, of die vergeten naar rechts te kijken nadat ze een fietser van links wel voorrang hebben gegeven. Dan zijn er nog de ouders met een jong kind dat 20 meter voor hen uit fietst, en de ouders die met twee kinderen naast zich tegen het verkeer in fietsen. Of in een bakfiets.

Lees verder

Stressniveau 9

Eerst gaat alles vanzelf, wat stressbobbeltjes overwonnen, en dan gaat het mis. Twee problemen met de fiets zijn nog steeds niet opgelost. Dan kun je wel een hippe fietsenwinkel in het centrum van Amsterdam zijn die eruitziet als een galerie, maar als je twee simpele problemen na drie keer nog niet heb opgelost… Gelukkig heb ik in Alphen aan de Rijn iemand gevonden die ervaring heeft met de klacht die ik heb en hij heeft ruimte en tijd voor me gemaakt. Belangrijke les: koop geen fiets online, maar bij een fietsenwinkel om de hoek.

Gisteren ging ik uit eten met middelbareschoolvrienden en een daarvan maakt lange fietstochten. Hij stuurde me een paklijst in spreadsheet waarnaast die van mij een boodschappenbriefje lijkt (hij is mijn god). En dan zie ik aan welke praktische zaken ik niet gedacht heb. Sommige zijn heel simpel, zoals: koop goede spullen. Zoals geen bidon van 99 cent bij de Action als je niet wil dat je water naar plastic gaat smaken.

Lees verder

In een verkeerd lichaam geboren

‘Wat een sportieve man heb jij,’ zeggen vriendinnen van mijn echtgenote. Sportief is het laatste wat ik mezelf zal noemen. Ik was een klassieke nerd op school. Neus in de boeken, miserabel slecht in alle sporten. Dat komt onder andere door mijn luie linkeroog, waardoor ik amper diepte zie en zelfs voor een open doel mis, en deels omdat sport me geen reet interesseert. Dat kan weer voortkomen uit het feit dat niemand mij in zijn team wilde hebben. En dat normale klasgenoten twee uur per week veranderden in fanatieke eikels die me uitscholden als ik in mijn rol als hockeykeeper alle ballen doorliet. Etten-Leur speelde hoog in de amateurcompetitie en die ballen van hockeyende klasgenoten kwamen echt heel hard aan. Geen trauma’s, even goede vrienden (zie foto hieronder), maar competitiesporten laten me nog steeds koud. Allemaal.

Lees verder