Verfrommelde blikjes tussen het gras. Verbleekte papieren zakken. Glinsterende plasticsnippers. Tissues. Bergen afval (fastfood, supermarktverpakkingen) op picknickplaatsen zonder prullenbakken. Ik ben thuis een brave afvalscheider, papier, plastic (hard en zacht), glas, gft, batterijen, elektronica, en dat ben ik onderweg ook. Van de anderhalve kilo (echt!) proteïne- en energierepen ben ik onderweg maar één snippertje van de verpakking verloren. In Lyon moet het flesje ontsmettende handgel uit mijn stuurtas zijn gevallen, maar dat was in ieder binnen de bebouwde kom en niet op de fietspaden langs het kanaal of door het bos.

Lees verder →

Slapen in een AirBnB is slapen in een Ikea-catalogus. Van Porto tot Sankt Vith, van Zagreb tot de Algarve, het Ikea-logo is overal. Op het bed, op de bank, de tafel en de stoelen, op de lampen, de koelkast, de kookplaat, het bestek en de bodem van de glazen. Ikea. Het is ook wel heel makkelijk, alles van Ikea als je een AirBnB begint. Voor gasten is het een ander verhaal, als je accommodatie in Stockholm er hetzelfde uitziet als in Nîmes. Je weet wat je krijgt, maar het is ook saai en een beetje gemakzuchtig van de host. De doorsnee-AirBnB-ganger zal het niet eens opvallen, of het misschien zelfs op prijs stellen, de Ikea-AirBnB-look.

Lees verder →

Ik kreeg een mail van een AirBnB-host. Wat me bezielde om hem maar vier sterren te geven, in plaats van vijf. Eh, nou, ik vond het een prima kamer, in een saaie buurt, maar het was een beetje jammer dat hij een barbecue onder mijn raam organiseerde en met familie tot diep in de nacht uitbundig spelletjes zat te doen. Maar omdat hij me – om een andere reden – matste met de kamerprijs gaf ik toch nog vier sterren. Maar door dat matsen verwachtte hij juist vijf sterren, liet hij weten. Euh, had hij nu een vijfde ster willen kopen? Ik vond het een beetje… Ongepast.

Lees verder →