De ViaRhona was een catwalk vandaag. Het ene na het andere fluo-ensemble kwam voorbij geflitst. Nerveus gesneden wielrenbroekjes, spiegelende zonnebrillen, parmantig klakkende fietsschoenen op het beton van de rustplaatsen, lederen handschoentjes, en gestroomlijnde helmen. Het mooiste waren de stellen op een tandem. Man altijd voorop, vrouw altijd achterop, in complementaire kleuren. Een soort ANWB-stellen, maar dan niet in beige, grijs of donkerblauw. Het mocht wat kosten. Ortlieb hier, Vaude daar, het kon allemaal niet op. Ik viel uit de toon.

Vandaag was de eerste keer dat ik geen spijkerbroek droeg met daarop een overhemd met opgerolde mouwen, maar een korte broek (met daarop een overhemd met opgerolde mouwen). Het was echt te warm. Mijn speciale fietsonderbroek met gelpads heb ik vervangen door een dikke dot vaseline in mijn bilspleet. Werkt prima. Ik fiets ook niet met een helm van 97 euro, maar met een helm van 15 euro van de Lidl. In de ANWB-test kwam die er prima uit. Fietshelmen moeten aan Europese wettelijke normen voldoen, anders mag je zie niet verkopen. De Lidl-helm kwam dus goed uit de test, met de opmerking dat de pasvorm niet ideaal is. Hij past mij perfect. Ik heb een Lidl-hoofd.

Omdat ik na mijn twaalfde nooit meer een korte broek heb gedragen (gymlessen uitgezonderd en na vier jaar zelfs daar niet meer), was er een kopen een opgave. Ik wist allang waar ik heen moest, maar ik vocht ertegen. Dus ik bezocht eerst verschillende winkels, om uiteindelijk te zwichten en naar C&A te gaan en daar de perfecte korte broek te vinden. Eigenlijk een ‘cargobermuda’, met heel veel zakken. Superhandig op de fiets. In mijn soepele jaren kocht ik mijn kleren bij Fooks en Mac & Maggie. Het is mijn lot dat winkels waar ik mijn spullen met tevredenheid koop verdwijnen. Een tijdje slaagde ik op zwartespijkerbroekengebied bij V&D, I rest my case, daarna bij We, totdat we uit elkaar groeiden, Zara en H&M gaan niet met mij samen en toen bleef alleen C&A over.

C&A is de winkel waar een ouder stel met een verkoper naast een rek broeken staat en de vrouw, net als je passeert, zegt ‘Hij heeft zo’n moeilijk figuur.’ Ik weet dat ik een moeilijk figuur heb en daarom mag @mijneigenvrouw niet mee als ik kleren ga kopen. Biij C&A slaag ik altijd. Vorig jaar was ik in Portugal, ik liep een kringloopwinkel binnen, ik zag een prachtige zuiver scheerwollen jas, ik trok hem aan en hij zat niet alleen als gegoten, hij gaf me postuur. Ik had het kunnen weten: bij het afrekenen zag ik het C&A-label in de kraag. Ik heb een C&A-lijf.

Nu ik toch bezig ben: het fluo-gele water- en winddichte jack dat me de eerste regenachtige dagen droog hield is van de Aldi, mijn rugzak heb ik van mijn vorige werk gekregen, mijn pet is van de Action en mijn zonnebrilletjes zijn waarschijnlijk door Oeigoeren gemaakt (sorry). Werkt allemaal prima, net als mijn Buchel-fietstassen die voor 35 procent van de prijs 80 procent van de kwaliteit van een Ortliebtas leveren.

Ik haalde met mijn B-merkenoutfit vandaag weer iedereen in. De ViaRhona liep op de vandaag gereden stukken heel licht af en in combinatie met de flinke rugwind kon ik kilometers zonder elektrische ondersteuning rijden. En lekker doortrappen ook, 30 tot 40 kilometer per uur zelfs. Na 74 kilometer had ik mijn bestemming bereikt en stond de accu op 41 procent.

Oortjes op de fiets zijn in Frankrijk verboden, maar op een vrijliggend fietspad zie je weinig politie. Ik heb een playlist gemaakt met lekkere doortrapnummers, zoals Down deep inside van Donna Summer, maar vandaag zette ik eens Brian Eno op. Door een bos fietsen met Music for airports op is magisch. #EnoIsGod. Nadeel is wel dat ik daardoor een paar keer een afslag miste en of een kilometer moest terugfietsen, of 2 kilometer stapvoets over een grindpad ging, hopend dat ik geen vuursteentje in een band zou krijgen.

Natuurlijk was ik vergeten dat het zondag was, dus er viel niets te koken in het appartementje waarin ik vanavond sliep. Het enige restaurant in het dorp, 2,7 kilometer verderop, serveerde op zondag alleen pizza. Vooruit dan maar. Met een glas ijskoud bier erbij.

Wie was Saint Marcel eigenlijk?

Wijze lessen van vandaag

• Gebruik niet Apple Kaarten om ‘restaurants in de buurt’ te zoeken. Van de drie restaurants waren er twee verdwenen. Niet dicht, maar gewoon verdwenen, alsof er nooit een restaurant in het pand had gezeten
• Fietsers met bepakking of in lycra begroeten elkaar altijd, net als motorrijders. We zijn ‘in the know’
• Verdomd weinig ijsperiode langs de ViaRhona
• Rhône spreek je uit als Rhoon
• Uiteindelijk ga ik ook Ortliebtassen en een fietsbroek met zeemleren kruis kopen

<