Halverwege

Ik maakte een wandeling door Baroccas, de wijk die grenst aan de marinehaven. De nijverheid is er al enige tijd vertrokken, waarschijnlijk omdat de scheepsbouw er ook vertrokken is. Hele straten zijn dichtgemetseld. Afgebrande huizen wisselen af met kraakpanden. Daklozen hebben hutten gebouwd van pallets, bouwplaten, matrassen en stoelen. Een zigeunerin kookt op een petroleumstel midden op straat en sjouwt ondertussen kapotte dingen heen en weer die vast ergens nog waarde hebben. Overal streetart. Hoe mooi ook, toch een signaal dat de boel staat te verkruimelen, een teken van verwaarlozing.

Ik kan me nog herinneren dat in de jaren 1980 de Hamburgerstraat in Utrecht voornamelijk uit dichtgetimmerde panden bestond. Twijnstraat aan de Werf, lege pakhuizen. In de Voorstraat zat een groot gat dat de buurt als parkeerplaats gebruikte. Tot ver in het decennium zag je overal leegstand in de stad. Nu veranderen garages in galeries.

Maar vooruit, de eerste tekenen van herstel zijn er ook te zien, ik zag ook al weer steigers en zelfs een nieuw restaurant waar de hipheid vanaf droop. En een galerietje. Dus wie weet, over een jaar of twintig.

Het is wel een fascinerend gebied. Hier staat de enorme rode kraan van Lisnave, net zo’n onvermijdelijk deel van het uitzicht als het Christusbeeld.

De kraan staat bij een enorm dok te verkommeren, schijnbaar al jaren buiten gebruik. Het hele gebied eromheen is leeg en verlaten, op de illegale stortplaatsen na.

Deze armoedigheid is een groot contrast met Almada Forum, de enorme shopping mall aan de andere kant van Almada. Ik ben niet zo van de Engelse termen, maar dit is echt een mall. Ik was er dan ook snel weer weg, uitgestalde BMW’s, complete zwaardvissen en gegrilde speenvarkens in de supermarkt, ik trok het allemaal even niet.

Nu aan de tweede helft van mijn verblijf beginnen.