‘Als je zo lang rijdt dat je het gevoel hebt dat je één bent geworden met je fiets, dat is het mooiste moment,’ zei mijn overbuurman. Hij was ook de degene die me waarschuwde te stoppen als de vermoeidheid intrad en niet te rijden als de luchttemperatuur gelijk was aan mijn lichaamstemperatuur. Het was halverwege de rit dat ik tegen mijn fiets begon te praten als de helling steiler bleek dan ik had gedacht. ‘Kom op, jongen, we kunnen het. Nog even. Nog honderd meter. Nog maar vijftig. O nee, het was tweehonderd. Kom op, samen kunnen we het.’ Steeds vaker parkeerde ik mijn fiets naast mijn bed.

Dat was heel anders dan mijn gesprekken met de navigatie-app Navie. Meer dan eens schreeuwde ik rondjes rijdend tegen het schermpje ‘Wat wil je nou! Waar moet ik godverdomme naar toe! Ik snap het niet meer!’ terwijl de zoete stem in mijn oortjes niets anders wist uit te brengen dan ‘Route herbereke… Keer om. Route her… Keer om. Route herbe… Keer om.’ Ik vraag me af of ik ook zo emotioneel gereageerd zou hebben als Navie een mannenstem had gehad.

Ik kocht mijn e-bike in 2024 voor woon-werkverkeer. Met de reiskostenvergoeding zou ik hem binnen drie jaar terugverdienen, had ik uitgerekend. Ander voordeel: ik kon de auto vaker laten staan en mijn reistijd werd korter dan met het ov. Op een e-biketestdag probeerde ik meerdere modellen uit en de Comate CT Cruiser leek voor mij gemaakt. Alles aan de fiets klopte. Het is een fijne fiets. Een aandrijfriem. Geen versnellingen die stuk kunnen gaan. Een verende zadelpen en een verende voorvork. Comate is een jong Nederlands merk, dat niet de fouten van Cowboy en VanMoof maakt, maar standaard verkrijgbare onderdelen gebruikt.

Natuurlijk hield mijn werk als vaste freelancer na acht maanden op.

Comate heeft ook een aandeel in Navie, een navigatie-app speciaal voor e-bikes. De app kan contact maken met de computer van de fiets en toont de navigatie-aanwijzingen op het schermpje op het stuur. In het eerste jaar werkte het niet goed, inmiddels is Navie mijn voorkeursapp. Daar ging dus wel wat aan vooraf. Zeker de eerste dagen was de app de reden dat ik voortdurend verkeerd reed en de Vennbahn bijna geheel miste, terwijl die de reden was om via Duitsland en Luxemburg te rijden. Had ik maar de moeite genomen de gebruiksaanwijzing te lezen. Tegenover het feit dat Navie gpx-bestanden kan importeren en Google Maps (zonder in te loggen) en Apple Kaarten niet, zijn de laatste twee veel intuïtiever. Ik weet dat Komoot en Strava bestaan, maar om een of andere manier staan mij die tegen. Ik heb al genoeg accounts.

Ik kijk met veel plezier terug op de vijftien dagen op fiets. De problemen die ik had waren klein bier, vergeleken met wat me allemaal niet is overkomen: een lekke band, een gebroken aandrijfriem, een aanrijding, een zware val, een beroving, een diefstal van de fiets, een beet van een agressieve hond, het verlies van mijn paspoort of een aanval van chronische diarree of een hartaanval. En die problemen die ik wel had waren het gevolg van slechte voorbereiding en verkeerde routes importeren.

Dat was deels de schuld van de hippe fietsenwinkel in Amsterdam. Begin april bracht ik daar mijn fiets voor een grote onderhoudsbeurt. Pas na drie weken was hij klaar, maar ik moest twee keer terug. Uiteindelijk kon ik mijn fiets pas op 3 juni ophalen, één dag voor ik zou vertrekken en toen bleken de remmen niet gecentreerd en de aandrijfriem niet op spanning. Geen proefritten kunnen maken, ook niet met volledige bepakking. Afijn, het was mooi, no hard feelings.

Zijn er dingen die ik anders gedaan had met de opgedane kennis? Jazeker!

Wijze lessen van de hele tocht (in willekeurige volgorde)

• De route naar Barcelona via Vennbahn-La Voie Bleue-ViaRhona van Benjaminse is heel goed te doen met een singlespeed e-bike, zolang je je goed aan de aanwijzigingen houdt om hoogtemeters te vermijden. Met een spierfiets moet je wel versnellingen hebben.
• Lees de gidsen van Benjaminse ’s ochtends voor je wegfietst.
• Onderdak reserveren voor de hele route is niet nodig en belemmert je flexibiliteit. Bijvoorbeeld bij een week lang tegenwind. Zeker in het voor- en naseizoen vind je dezelfde dag nog probleemloos betaalbaar onderdak via AirBnB. In Frankrijk zijn vlak bij grote steden ook hotels rond de 60 euro te vinden en online te boeken.
• Dan Brown schrijft kutboeken.
• 150 kilometer per dag is veel te ambitieus. Het is me wel een paar keer gelukt, met een uitschieter naar 200. Afhankelijk van je accu(‘s) is 80 tot 100 kilometer veel reëler. Dan kom je vroeg aan.
• In je eentje schiet je veel harder op dan met zijn tweeën.
• Af en toe de trein pakken is prima.
• Tegenwind is kut.
• Geef altijd vijf sterren aan je AirBnB.
• Je kunt je kleren best twee dagen dragen.
• Niet overal in Frankrijk en Spanje kun je je flessen bijvullen met kraanwater.
• Groet altijd tegemoetkomende fietsers.
• Koop een fietsbroek met zeemleren kruis & chamoiscrème. Onderbroeken met gelpads zijn niks.
• Meer dan een zipzakje met een tandenborstel, tandpasta en deo heb je niet nodig als toilettas.
• In Frankrijk en Spanje passen fietsen niet in de lift op het station (als ze het al doen).
• De treinen zijn wel goed ingericht voor het meenemen van fietsen en de treinbegeleiders zijn vriendelijk en behulpzaam.
• Je neemt altijd te veel mee.
• Je rijdt het grootste deel van de tijd door Frankrijk. Basiskennis van het Frans is in je voordeel.
• Neem twee powerbanks mee.
• Fiets langs kanalen met je mond dicht, in Frankrijk zijn er nog miljarden dansmuggen en zwermen vliegen.
• Neem een telefoonabonnement met onbeperkt bellen/sms. Mijn 45 GB data kreeg ik nog niet voor de helft op.
• Vertrek uiterlijk om 8.00 uur.
• Ik had films op mijn iPad gezet en luisterboeken op mijn telefoon. Ik was elke avond te moe om een film te kijken en voor luisterboeken had ik op de fiets geen geduld.
• Neem geen boeken mee van Dan Brown, had ik dat al gezegd?