Daar zat ik, in een haarspeldbocht, waar ze een rustplek hadden gemaakt. Regelmatig stopten er mannen in dure auto’s om te plassen. Motorrijders om de banden na te kijken. Of mannen die alleen een rondje reden. Ik zag ze zonder ze te zien. Het was twee uur geweest, de eerste accu was al leeg en ik moest nog 100 kilometer. Al twee keer was ik afgestapt omdat ik de fiets niet omhoog getrapt kreeg. Tegenwind, de bepakking en het gebrek aan versnellingen. En ik was te laat vertrokken. Hoe kwam ik nu nog in Yutz?

De ergste belemmering vandaag waren de navigatie-apps. Ik heb de gps-coördinaten (GPX) van de gids van Benjaminse geïmporteerd in Navie, de app van Comate, die alles rechtstreeks op het scherm van de fietscomputer kan tonen. Apple Kaarten kan dat niet en Google Maps alleen als je ingelogd bent. Maar vreemd genoeg leest Navie de route achterstevoren. Het duurde vandaag een halfuur voor ik doorhad dat hij me terug naar Maastricht stuurde. Ik had er op dat moment

genoeg van en overwoog een hotel te nemen en met opgeheven hoofd terug te gaan. Want opgeven is een optie.

Met een verse accu reed ik door en deze keer zette ik hem op de hoogste ondersteuningsstand. En zie, na een paar honderd meter zwoegen begon de kilometerslange afdaling. Ik tikte bijna de 50 aan. Moedig voorwaarts. Vanaf Neuerberg volgde een prachtig vrijliggend fietspad tot Irrel, waar ik op de gok het enige (niet echt goedkope) hotel binnenstapte, ondanks dat Booking.com zei dat het volledig bezet was (‘We houden altijd wat kamers achter de hand,’ zei de aardige receptioniste). AirBnB in Yutz laten weten dat ik de eerste van de twee geboekte nachten niet kom en omdat ik toch geld aan het verbranden ben naar de (spotgoedkope) pizzeria voor een helaas wat zompige en flauw smakende Romano. Nu is mijn vakantie pas echt begonnen.

De route is geweldig door de Eiffel. Elk fietspad dat Bahnhofstrasse heet is een spoorlijn geweest. Overal bos om je heen en soms rijd je op een dijk, soms door geul. Af en toe staan er nog spoorbomen voor de sier, soms passeer je een oud station. Hazen schieten voor je weg, fazanten staan aanstellerig mooi te glanzen in de zon, roofvogels hangen bidden boven of vliegen een stukje met je mee. Soms zijn de wolken insecten boven het pad zo dicht dat je je gezandstraald voelt. Alleen die hellingen…

Ik had vandaag vier landen moeten doorkruisen, België, Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Ik was in Duitstalig België en in Duitsland, heel verwarrend. Alleen aan de kentekenplaten kon ik zien waar ik was. Ik zag ook zoveel Luxemburgse dat ik ga twijfelen of ik ook niet Luxemburg heb aangetikt.

Dus ja, morgen door richting zuiden, opgeven is nog steeds een optie, dat zien we morgen wel weer.

Wijze lessen van vandaag

• Neem altijd twee oplaadkabels van elke type (usb-c, Lightning) mee, alleen dan gaat er nooit een stuk
• Eet nooit een energiereep zonder er iets bij te drinken
• Fiets in het bos met je mond dicht
• Laad elke avond je oortjes op