Eerst gaat alles vanzelf, wat stressbobbeltjes overwonnen, en dan gaat het mis. Twee problemen met de fiets zijn nog steeds niet opgelost. Dan kun je wel een hippe fietsenwinkel in het centrum van Amsterdam zijn die eruitziet als een galerie, maar als je twee simpele problemen na drie keer nog niet heb opgelost… Gelukkig heb ik in Alphen aan de Rijn iemand gevonden die ervaring heeft met de klacht die ik heb en hij heeft ruimte en tijd voor me gemaakt. Belangrijke les: koop geen fiets online, maar bij een fietsenwinkel om de hoek.

Gisteren ging ik uit eten met middelbareschoolvrienden en een daarvan maakt lange fietstochten. Hij stuurde me een paklijst in spreadsheet waarnaast die van mij een boodschappenbriefje lijkt (hij is mijn god). En dan zie ik aan welke praktische zaken ik niet gedacht heb. Sommige zijn heel simpel, zoals: koop goede spullen. Zoals geen bidon van 99 cent bij de Action als je niet wil dat je water naar plastic gaat smaken.

Andere zijn wat praktischer, zoals een regenkapje voor over je helm. De weersvooruitzichten zien er niet zo heel goed uit op de route. Vanaf volgende week donderdag overal grote regenkans (al is tien dagen vooruitkijken nogal onzeker). Dus alsnog een regenpak kopen. Regenhoezen voor over mijn schoenen had ik al.

Hij heeft ook van elk item het gewicht tot op de gram nauwkeurig in het spreadsheet gezet, tot aan de munten in zijn portemonnee aan toe. Ik ben begonnen mijn paklijst te importeren en het zal niet meevallen onder de 20 kilo bagage te blijven. Mede door de reserveaccu van 2,225 kilo, het voor de verzekering verplichte ART2 slot van 2,175 kilo en de accuoplader van 546 gram. Maar ik ga ervan uit dat ik elke dag een halve kilo aan gewicht verlies, dus voor ik halverwege ben is dat gecompenseerd. Dat is het voordeel van  mijn verkeerde sportlichaam, de reserves die ik opbouw verbrand ik weer in een hoog tempo.

Om de stress wat te verminderen heb ik de schaal wat opgehoogd. 9 op een schaal van 12 is nog wel te doen.