‘Hoelang doe je daarover, naar Santiago de Compostella?’ Het is de standaardvraag als ik zeg van plan te zijn naar Spanje te fietsen. Op zich snap ik de vraag wel. Man (65) fietst naar Spanje. Begint aan het laatste kwart van zijn leven. Heeft een bucketlist. Zoekt de magie van een spirituele pelgrimsroute. Zoekt zingeving, en ander gratuit geleuter.

Misschien moet ik milder zijn, de vragensteller zoekt zelf de zingeving. Waarom zou een man (65) anders naar Spanje willen fietsen? Daar moet een reden voor zijn. De vragensteller kan zich niet voorstellen dat ‘ik heb er gewoon zin in’ een valide reden is. Er moet meer zijn om zo’n tocht te willen ondernemen. Maar ik heb geen diepere reden om naar Spanje te fietsen. Er is geen reden om niet naar Santiago te fietsen, ik zou zelfs graag een keer naar Santiago willen ondanks mijn atheïsme en omdat ik Jacobus gedoopt ben. Maar niet op de fiets.

Ik ga naar Santa Coloma de Gramenet fietsen, net boven Barcelona. In zestien dagen, waarvan vijf rustdagen.1650 kilometer, elke dag 150 kilometer, met een pauze om de 50 kilometer. Dat is hoelang ik erover doe.

Ik weet alleen nog niet wanneer.