apr 2008
Geluk
23 april 2008, 20:30 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Geluk is
ongelijk verdeeld. Maar blijkbaar is de kans dat de
distributieriem van je auto breekt zonder de motor in
de soep te draaien groter dan de kans op een
fatsoenlijke prijs in de Staatsloterij of
Lotto.
Twee conclusies na twee uur wachten op de Wegenwacht
21 april 2008, 22:11 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Het was weer
zover. Na tweeënhalf zonder enige pech van betekenis
brak de distributieriem van mijn auto. Gelukkig stond
ik niet heel erg ongunstig, op de Nieuwe Kade in
Utrecht. Helaas was het zaterdagmiddag zodat ik twee
uur op de wegenwacht moest wachten. Ik had mijn auto
naar een veilige plek geduwd en keurig een
reflecterend pionnetje achter mijn auto gezet.
'And now we wait.'
Een keurige mevrouw passeerde me en kwam na enige aarzeling terug om te vertellen dat om de hoek, op de Oudenoord een garage zat. Ik bedankte haar en vertelde haar dat het een KwikFit was en dat die alleen in staat waren banden en uitlaten te verwisselen en dat ik waarschijnlijk een probleem met mijn motor had en dat ze daar geen verstand van hadden.
De bewoners van het huis tegenover mijn onvrijwillige parkeerplaats kwamen vragen of ik iets nodig had, of ze me ergens mee konden helpen en of ik iets wilde drinken en anders kon ik altijd aanbellen.
Tot tweemaal toe passeerden groepjes stadwachten en politieagenten die me geen blik waardig keurden.
Een jonge man en vrouw in een busje stopten en vroegen of ze me ergens mee konden helpen.
Een zwart Golf met vier jonge Marokkanen met witte petjes probeerde mijn opvouwbare pylonnetje te stelen.
Mijn conclusies:
1. Nederlanders zijn behulpzaam en gastvrij;
2. Ik heb een fotografisch geheugen voor het kenteken van auto's met mensen die rottigheid met me proberen uit te halen.
'And now we wait.'
Een keurige mevrouw passeerde me en kwam na enige aarzeling terug om te vertellen dat om de hoek, op de Oudenoord een garage zat. Ik bedankte haar en vertelde haar dat het een KwikFit was en dat die alleen in staat waren banden en uitlaten te verwisselen en dat ik waarschijnlijk een probleem met mijn motor had en dat ze daar geen verstand van hadden.
De bewoners van het huis tegenover mijn onvrijwillige parkeerplaats kwamen vragen of ik iets nodig had, of ze me ergens mee konden helpen en of ik iets wilde drinken en anders kon ik altijd aanbellen.
Tot tweemaal toe passeerden groepjes stadwachten en politieagenten die me geen blik waardig keurden.
Een jonge man en vrouw in een busje stopten en vroegen of ze me ergens mee konden helpen.
Een zwart Golf met vier jonge Marokkanen met witte petjes probeerde mijn opvouwbare pylonnetje te stelen.
Mijn conclusies:
1. Nederlanders zijn behulpzaam en gastvrij;
2. Ik heb een fotografisch geheugen voor het kenteken van auto's met mensen die rottigheid met me proberen uit te halen.
Een aanbieding die geen aanbieding is
14 april 2008, 22:48
Ich lieb sie
13 april 2008, 23:06 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Keihard, met het raam open, toen ik 22 was, zij 17 en de liefde niet wederzijds.
Negen keer in drie jaar
06 april 2008, 11:26 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Het was
gisteren weer zo ver, mijn auto was opengebroken. Om
precies te zijn, de negende keer in de drie jaar dat
ik nu in Wittevrouwen woon. Telkens vlak bij mijn
huis. De geliefdste wijk van Utrecht, met een
vierkante meter prijs die hoger ligt dan dan in
Londen. Tweeverdieners, jonge gezinnen, twee auto's
per adres, dat gedoe. Beetje alto, niet zo veel geven
om glanzend nieuw. En dan is zelfs een gedeukte Volvo
440 uit 1995 een dankbaar doelwit. En weer viel er
niets uit mijn auto halen. Er ligt helemaal niets in
van waarde, op een mapje met 80 gebrande cd's na.
Maar ja, die zuignapafdruk aan de binnenkant van de
voorruit, hè... Ik heb dus een TomTom en je weet maar
nooit. Ik vermoed dus dat ik te maken heb met een
autokraker met geduld en doorzettingsvermogen. Er
komt een moment dat ik mijn TomTom in de auto laat
liggen. Dat is waar. Ik heb mijn portemonnee,
giropasjes en frontje allemaal al eens keer op de
passagiersstoel laten liggen. En iedere keer had ik
geluk. Nu heb ik een mentale checklist voor ik naar
huis ga. Maar er is iemand die een mentale checklist
heeft van alle auto's in de wijk met een
TomTomzuignapafdruk. En geduld.
Hoera! 13.425 dollar!
04 april 2008, 11:44
De waarde van mijn website is in een half jaar verelfhonderdvoudigd! Maarreh, pas bij tweeënhalve ton wil ik me er met mijn advocaat over buigen.
Twaalf dollar
03 april 2008, 12:58
Dat is de
waarde van mijn website (ik neem aan dat bedoeld
wordt: domeinnaam).
Ik ben ook verbaasd dat ik niet regelmatig een aanbieding krijg. 'Mais que nada' is een Braziliaans-Portugese uitdrukking die zoiets betekent als 'Het zal wel'. Ik ging uit van de letterlijke betekenis 'Beter dan niks', maar die eerste is ook mooi. De gelijknamige site met .nl-extensie is van een Nederlandse sambaband. Een jaar geleden had ik hem nog kunnen reserveren, maar ik heb nogal veel namen in beheer, ik kan niuet bezig blijven. En daarbij is de .com-extensie toch de enige die telt. De rest is pinda's.
Ook weet weten wat jouw site waard is? Je ontdekt het hier.
Ik ben ook verbaasd dat ik niet regelmatig een aanbieding krijg. 'Mais que nada' is een Braziliaans-Portugese uitdrukking die zoiets betekent als 'Het zal wel'. Ik ging uit van de letterlijke betekenis 'Beter dan niks', maar die eerste is ook mooi. De gelijknamige site met .nl-extensie is van een Nederlandse sambaband. Een jaar geleden had ik hem nog kunnen reserveren, maar ik heb nogal veel namen in beheer, ik kan niuet bezig blijven. En daarbij is de .com-extensie toch de enige die telt. De rest is pinda's.
Ook weet weten wat jouw site waard is? Je ontdekt het hier.
De Pers moet blijven
01 april 2008, 16:17 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Koppensnellen doe ik wel op het net, lezen doe ik vanaf papier.
In tegenstelling tot wat ik her en der lees: op Utrecht CS is De Pers altijd als eerste op. En terecht.
Kikker in je bil
01 april 2008, 09:24 Opgeslagen in: Leven in
Utrecht
Ja hoor.
Knorrig naar beneden gelopen omdat we ons allemaal
verslapen hadden en daar ontdekken dat de kat naast
de kattenbak gekakt heeft. En kak en kots opruimen is
mijn taak, omdat ik dat kan zonder misselijk te
worden (niet dat ik het een pretje vind).
En dan staan ze daar met zijn drieën: 1 april!
Voor straf zei ik later tegen de zwangere juf: 'Pas op, je veter zit los.'
Ze keek.
En dan staan ze daar met zijn drieën: 1 april!
Voor straf zei ik later tegen de zwangere juf: 'Pas op, je veter zit los.'
Ze keek.