Nasi uit blik (Kung
Fu)
01 augustus 2008, 12:35 Opgeslagen in:
Vies is
lekker
Eigenlijk waren mijn
ouders qua eten heel vooruitstrevend. Ik kom mensen
tegen die tien jaar jonger zijn en die in hun jeugd
nooit iets anders aten dan aardappelen-vlees-groente.
Ik ben niet erg overtuigd van de kookkunsten van mijn
moeder, maar wij aten wel: macaroni, spaghetti,
mosselen (zonder iets erbij). En nasi goreng. Niet
die van de Chinees, ik meen dat die pas in de jaren
zeventig in Zundert arriveerde, maar nasi uit blik
van het onvolprezen merk Koen Visser.
Koen Visser. Waarschijnlijk boezemde dat vertrouwen
in. Ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw -
of misschien wel eerder - werd Koen Visser omgedoopt
tot Suzi Wan. Dat klinkt meteen een stuk Aziatischer.
In die tijd waren we al gewend aan de Chinees. Maar
ook Suzi Wan bestaat niet meer. Of de boedel is
overgenomen door Kung Fu, of dat het gewoon een naäap
is, weet ik niet.
In het tweede jaar van mijn studie raadde ik de nasi
uit blik aan aan mijn studiegenoten. Die vonden het
echter walgelijk. Dat kan ook iets van mij zeggen. Ik
kan me herinneren dat ik in die tijd ook hamburgers
uit foliepak at. En ook halve haantjes uit een vacuüm
getrokken plastic zak (mmm, die moet ik ook eens gaan
doen voor deze rubriek). Na bijna dertig jaar voor
mezelf koken is eten uit blik, foliepak en vacuüm
getrokken plastic zak ongepast, al is het in principe
niet gekker dan Knorr Wereldgerechten en Wok To Go.
Dus die blikken nasi, die komen niet zo vaak meer in
huis. Is dat terecht?
Tijd
weer eens een blik te kopen. Kung Fu nasi is te koop
Albert Heijn en Super de Boer. Er is ook bami uit
blik, maar die heb ik nooit lekker gevonden. Iglo had
ooit een bami diepvriesmaaltijd met peultjes en die
was goddelijk, maar daar ging het nu niet over. Het
blik dat ik kocht voelde precies aan zoals het hoort:
je voelt de inhoud in het blik heen en weer glijden.
Waarschijnlijk krimpt de inhoud na het vullen van het
blik. Het is niet overdreven vet, maar je ziet het
wel zitten aan het dekseltje. Er komt een kruidige
lucht uit het blik opstijgen als het opengaat. Nasi?
Niet zoals je het gewend bent van de Chinees. Als je
het blik dan aan twee kanten opent valt de nasi er
als een massieve cilnder uit. Gezellig! De
gebruiksaanwijzing raadt aan de boel met een klontje
boter op te
bakken,
dat is niet echt nodig in het tefaltijdperk. Maar
bakken is wel nodig. Jaren geleden heb ik eens een
blik opgewarmd in de magnetron en dat heeft een
negatieve invloed op de smaakbeleving. Zoals je ziet
moet je wel een beetje prakken, want zo bak je het
niet goed op. 'Opbakken’, een mooi
oud-Nederlands Reviaans woord. Goed. Het grappig van
deze nasi uit blik is het feit dat te rijst de
neiging heeft te gaan poffen. Regelmatig springen er
met een knappend geluid rijstkorrels alle kanten op.
Ik kan me herinneren dat er thuis een dikke vette
nasikorst op de bodem van de stalen koekenpan kwam,
die we los moesten bikken, maar die wel erg lekker
was.
Als je
het idee hebt dat de nasi voldoende gebakken is heb
je dit als resultaat: een mooie pan rulle geurige
nasi met stukjes vlees en flintertjes groente. Erg
veel vitaminen bevat dat niet, maar als je dat gewild
had, dan had je wel een verse maaltijd gemaakt,
natuurlijk. Het lijkt niet op de nasi van de Chinees,
maar als ik me niet vergis is Nasi Rames een
Indonesisch gerecht en als ik nasi haal bij Asli of
Sweetie, dan ziet die er meer uit als Kung Fu nasi.
Nasi uit blik eet ik zoals ik het gewend ben van
vroeger, met een gebakken ei. De dooier moet heel
zijn, zodat je het eigeel lekker door de rijstkorrels
kan roeren.
Maar
hoe smaakt het? Ja lekker, natuurlijk. Ik zal niet
ontkennen dat nasi uit blik misschien een
acquired
taste is en dat het
heimwee-eten is, om niet te zeggen sehnsucht-eten, en
dat je misschien net zo goed een boterham met vet en
nasikruiden kunt eten. Het smaakt zo gekruid dat het
alles zou kunnen zijn. Extra ketjap of sambal is niet
nodig. Zou dat er soms al in zitten? Zou me niet
verbazen. Misschien zou het niet nasi moeten heten en
zou je het op zijn speciale ingeblikte eigenschappen
moet beoordelen. Ik zag in Portugal bij een Chinees
een keer babi pangang omschreven als 'Dutch Pork',
dus dit is Nedernasi. Gewoon in een blik dat twee
jaar houdbaar is (en waarschijnlijk nog twee jaar
daarna).
Een
blik is voldoende voor één persoon met flinke trek.
Wil je er met zijn tweeën van eten (volgens mij aten
we met zijn vieren van zo'n blik) dan heb je wat
bijgerechten nodig. Gebakken eieren natuurlijk. Of
satétjes. Saté uit de diepvries natuurlijk en dan wel
die van 29 cent voor 3 stokjes, natuurlijk, gemaakt
van kipseparatorvlees. Potje atjar erbij. Het is een
beetje gek als je saté duurder is dan je
hoofdgerecht. En daarbij drink je een groot glas
ijskoud bier.
Maar ja. als je met zijn
tweeën wilt eten ga je niet zo'n treurig blik
vrijgezellennasi eten. Want dat is het eigenlijk wel.
Lekker, maar treurig.
Kung Fu Nasi
1,69 euro
Albert Heijn en Super de Boer
