Awijd, wijd

Awijd, awijd is een verhaaltje dat ik over mijn zus schreef en dat in de Lezersbijdrage van VN verscheen. Peter van Straaten illustreerde het. Hij was zo aardig de pentekening aan mij te schenken. Jaren later vroeg mijn toenmalige vriendin of hij een cartoon over mij wilde tekenen. Iets met tobbende schrijvers, neem ik aan. Van Straaten had helaas geen tijd liet hij weten, maar hij stuurde een T-shirt. Gedragen, maar Keurig gewassen en gestreken, natuurlijk. Ik mag graag denken dat hij zelf aan de strijkplank heeft gestaan. Ik heb het nooit gekregen, de vriendin stuurde het met een vriendelijk bedankje terug.

 

Try to imagine what silence looks like
(Prince)awijd

Mijn zus is 32 en ze plast nog in haar bed. Ze speelt met babyspeelgoed en ze kan niet praten. Ze kan niet lopen, ze kan niet blijven zitten en ze kan niet blijven leven uit zichzelf. Mijn zus krijgt negen soorten medicijnen, drie keer per dag.
Ze zingt: In de Haa da woonna ga. Lees verder

Meelijden met Marc

ER LAG EEN lijk achter de voordeur. Een vrouw. Ik zag een rood T-shirt, een spijkerrokje en lange blonde krullen. Door het draadglas heen leek haar onderlijf ontbloot. Het was zover. We wisten dat dit een keer ging gebeuren. Maar waarom nu en waarom net vandaag… Marc – want ik achtte hem hier zondermeer voor verantwoordelijk – vertrok blijkbaar met net zoveel drama uit zijn woning als hij twee jaar geleden erin getrokken was.
Ik stak de sleutel in het slot, er moest meteen gehandeld worden. Voorzichtig duwde ik tegen de deur, die door haar lichaam werd geblokkeerd. De kokosmat achter de deur waarop ze lag schoof langzaam mee, waardoor ik me naar binnen kon wurmen, de centrale hal in van het appartementcomplex.img_0089-300x225 Lees verder