Mijn
zus is 32 en ze plast nog in haar bed. Ze speelt met
babyspeelgoed en ze kan niet praten. Ze kan niet
lopen, ze kan niet blijven zitten en ze kan niet
blijven leven uit zichzelf. Mijn zus krijgt negen
soorten medicijnen, drie keer per dag.
Ze zingt: In de Haa da woonna Ga.
Mijn zus neuriet mee op Mozart en krijgt toevallen van
Prince. Mijn zus is gehandicapt. Geestelijk
gehandicapt.
Ze had niet zo hoeven zijn. Ze was het eerste kind van
mijn ouders. Ze was de eerste bevalling van de arts.
Een moeilijke bevalling, hij kon het niet aan, nam
verkeerde beslissingen, tot een vroedvrouw het van hem
overnam, met bruut geweld. Mijn zus zat anderhalf uur
klem. Met tangen op haar schedel, precies in de weke
delen van haar hoofd. Haar hersenen werden beschadigd
en ze heeft zuurstofgebrek gehad. Ze heeft geen
spiercontrole. Mijn zus is een zorgenkindje.
Ze zingt: Ma-ina, Ma-ina, Ma-ina.
Mijn zus is al 32 jaar een baby. Ze zou een mooi
engeltje zijn geweest, hebben de buurvrouwen ooit
gezegd. Maar ze leeft. Ze kost 400,- per dag. Er waren
tijden dat niemand dat zou hebben willen betalen. Mijn
moeder houdt veel van haar. Mijn zus zou niet zo
hoeven zijn. Mijn andere zussen zijn bang om zwanger
te worden. Mijn zus kwijlt op haar kleren. Soms bijt
ze haar handen kapot, soms trekt ze de haren uit haar
hoofd. Ze viel al negen keereen gapend gat in haar
hoofd.
Ze zingt: Awijd, Awijd, aanne-ne eepjes
owij.
Mijn zus is meer dan een plant, minder dan een mens.
Ze plast op vaste tijden en zit ze op de WC, dan is
het goed. Zo niet, dan is de bank nat, of het bed, of
de stoel. Mijn zus is menselijker dan een mens. Ze kan
niet liegen, ze kan niet bedriegen. Ze lacht, ze
huilt, ze weet wat ze wil. Ze slaapt, eet, speelt,
masturbeert. Mijn zus heeft een eigen wil, ze
overleeft.
Ze zingt: En da i inne.
Mijn zus dreef het gezin bijna uit elkaar, mijn zus
houdt het gezin bij elkaar.
Ze heeft een rolstoel, daarin rijden wij haar rond. In
de winkels is ze niet geliefd. Ze gilt en lacht en
jaagt de klanten weg. Gordijnen schuiven en luxaflex
knakt wanneer wij voorbijkomen met mijn zus.
We maken grapjes, willen haar leren surfen, zeilen,
rolschaatsen en volksdansen.
Ze zingt: Ei, ei, eu-e-je, wa oe je inne of?
Mijn zus woont in een inrichting, in een andere stad.
Ze is elke zondag thuis. Het huis is speciaal voor
haar verbouwd, maar mijn ouders worden ouder. Ze
kunnen haar niet meer aan. Mijn zus moet verhuizen
naar een stad dichterbij. En wat is mijn zus? Een pion
in de politiek. Mensen beslissen over mijn zus, geleid
door persoonlijke ambities en voor- of afkeuren van de
ambtenarij.
Ze zingt: U ei elle-ome.
We hebben altijd dezelfde arts gehouden.
Toen hij na dertig jaar met pensioen ging, wilde mijn
moeder met mijn zus naar de afscheidsreceptie gaan. Ze
heeft het niet gedaan.
Mijn moeder zingt: Weet je dat er sprookjes zijn
die nooit zijn opgeschreven?
Sprookjes die voor groot en klein
voor altijd blijven leven.
Altijd, altijd, schijnt er een zon
voor de maan.
Daarom, daarom, blijven de
sprookjes bestaan.
(Marianne
Nouws, 17-2-1956 - 28-10-2005)
24 oktober 2005
Vierde
Absinterklaasavond komt eraan
Lees
alles hier.
De aanmeldpagina werkt nog niet (iemand verstand van
RapidWeaver of PHP?), maar dat komt goed. Tot die tijd
kun je je aanmelden op
absinterklaas(AT)maisquenada.com.En (AT) is natuurlijk
@.
19 oktober 2005
Vijf!
19 oktober 2005
Nieuwe
vormgeving site
Terwijl
ik achter de schermen rommel met Pivot (A Dutch
invention) ben ik alvast begonnen de site opnieuw vorm
te geven. De witte letters op paars leveren veel
kritiek op, dus ik ben nu iets rustiger aan de gang.
Een eerste verandering kun je op mijn commerciële
pagina zien.
Ik ga langzaam veranderen en om te beginnen alleen de
subdomeinen.
16 oktober 2005
Mijn
indexpunten 5: Requiem van Mozart
1984
stond ik met mijn vriendinnetje in de rij
voor Amadeus, terwijl in de andere rij
mijn vrienden stonden om naar een andere film
met een historisch persoon te gaan,
Caligula. Caligula! Nounou, dat
was me wat met die Mozart. Hij liet windjes!
Hij friemelde onder tafel aan zijn
vriendinnetje! Hij droeg roze pruiken! Hij
giechelde! Maar ja. In de zaal naast me
werden Romeinse soldaten gepijpt en lagen
Vestaalse Maagden elkaar te beffen en vonden
er orgiën plaats en allerlei
perversiteiten. Daar staat tegenover dat ik
een vriendinnetje had en mijn vrienden
niet.
Ik heb
wel meteen daarna het Requiem gekocht (en
The Girls of Caligula, maar dat viel toch
tegen, net als later de film op video trouwens). Ik
heb niet veel met Mozart. Het is me te zoetsappig en
te blij allemaal, met die hobo's, cello's en
klarinetteretteketetten. Te ClassicFM en te veel Music
for the Millions.
Maar
het Requiem, dat is een angstaanjagende zwarte
reis op weg naar het niets. Een muur van geluid die je
naar een afgrond jaagt waarvan je de bodem niet ziet.
Muziek die je duidelijk maakt dat dood dood is en dat
het daarmee afgelopen en over en uit is, zonder
hiernamaals of wedergeboorte. Wat anderen de hel
noemen. Geen muziekje om lekker bij te werken
trouwens, ook niets om in de auto op te
zetten.
In
november 1986 kwam ik terug uit Boedapest. Ik was
zowat de enige passagier in de nachttrein. Het was
mistig, waardoor de vonken die van de stroomafnemer
spatten de nevel blauwig oplichtten. Ik had het
raampje van mijn coupé ver opengedraaid vanwege
de droge hitte en hing naar buiten geleund met het
Requiem op mijn Walkman.
Het
dreigende communistische Hongaarse nachtlandschap was
het ideale beeld bij de muziek. Maar dat wist iedereen
toen al, dat de hel achter het IJzeren Gordijn
lag.
13 oktober 2005
Macgebruikers zijn
niet dom...
...Ze
zijn alleen gewend dat alles het meteen doet
en dat ook duidelijk is hoe het werkt. Ik ben
al weken aan het worstelen met Pivot. Het
werkt wel, dat is het probleem niet, maar ik
wil dat het er anders moet uiztien dan het
eruitziet. Even een template veranderen is
niet zo simpel, vooral als je alleen maar
basale kennis van HTML hebt, zoals ik. NU heb
ik een wijven-layout met een vlindertje, maar
ik wil iets anders. Maar er verschijnt niets
anders in beeld als ik iets stoerders maak.
Zucht. Ik zou natuurlijk een blog bij een
blogservice kunnen gaan bijhouden, maar dat
wil ik niet. Ik wil mijn bestanden op mijn
eigen server hebben. Afijn, een gebed zonder
end weer, dus voorlopig blijf ik maar even
doorknoeien met het overjarige Claris
HomePage 3.0, waardoior deze pagina's er in
elke browser weer anders uitzien.
PS
Je kunt nog steeds niet fastoenlijk opnemen
met een iPod, dus ik koop die nieuwe ook weer
niet.
annaklooster.info
cfp.maisquenada.com/workshop
cfp.maisquenada.com
antiquariaat.maisquenada.com
absinterklaas.com
lowlands.maisquenada.com
nouws.maisquenada.com
macfundamentalist.nl
portugeesdagboek.maisquenada.com
vangogh.maisquenada.com
