Plastic

Ik ben een actieve afvalscheider. Glas, papier en klein chemisch afval (ik had een doka) al zolang als ik me kan herinneren. Later gft en aluminium en sinds een paar jaar ook plastic. Ik weet dat er veel vraagtekens bij afvalscheiding zijn te zetten, vooral bij plastic, maar ik hou vol. Vooral als ik hier in Portugal over het strand loop zie ik de noodzaak. Rokers zou toegang tot het strand moeten worden ontzegd.

De noodzaak van afvalscheiding is de Portugezen ook duidelijk. In een straal van 100 meter heb ik in Sines drie ondergrondse inzamelingspunten. In 1988 verbaasden we ons al over de troep op het strand. Ook toen veel sigarettenpeuken en plastic flesjes, maar vooral etensresten van de schepen die voor de kust lagen te wachten op hun beurt om gelost te worden en afval van vissers. Afwasborstels, netten, vislijn, verpakkingen van vislijn.

Zo ongeveer de hele kust van Setúbal tot Sagres is natuurgebied. Maar dit is wat ik bij het Lagoa de Santo André zag in 2017:

Om te janken gewoon. In een natuurgebied. Ik zeg niet dat het allemaal Portugees afval is. De Atlantische oceaan brengt van overal de troep mee.

Dit zag ik na een storm in 2007 op het strand van Sines liggen. De andere dag was het weg en ik vrees dat het niet in een afvalbak is beland, maar gewoon weer in de zee in getrokken:

Dus ook hier ben ik maar begonnen te doen wat ik kan. Ik breng mijn eigen plastic tasjes mee naar de markt en de winkels. Ik hou papier, glas, plastic en gft apart en ik haal mijn broodjes voor het ontbijt zoveel mogelijk bij pastelaria Vasco da Gama, omdat ze me een herbruikbare broodzak meegaven voor de volgende keer.

Het is alleen nog wennen voor het personeel. Ze doen de broodjes eerst in een plastic zak voor ze ze in de broodzak doen. Afijn, de intentie is er.