Sint Diclofenacus

Ik werd donderdagochtend wakker met een stijve rechterschouder. Deze keer niet de fiets, maar de bus naar mijn werk gepakt. Ik kon mijn arm tot op borsthoogte krijgen, dus ik kon plassen en eten zonder hulp en gewoon  mijn werk doen, redigeren en corrigeren. Maar ’s avonds was ik beroerd en viel thuis meteen uitgeput in bed. Twaalf uur later werd ik wakker met een versteende schouder. Dokter Internet suggereerde een frozen shoulder, dus ik meteen naar de dokter, die een totaal verstijfde schouderspier (vul hier zelf de Latijnse naam in) constateerde en me rust en pijnstillers voorschreef. Ik verdraag geen Ibuprofen, dus het werd Diclofenac. Volgens mijn medisch dossier had ik dat in 2014 zonder bijwerkingen goed verdragen. Lees verder

Mijn tips voor een lang weekend Lissabon

Het was al meer dan tien jaar geleden dat ik voor het laatst in Lissabon was. In 2017 was ik vier weken in Portugal en toen ben ik door Lissabon gereden, op weg naar een vriend die in Cascais woont. Ik had gehoord dat Lissabon veranderd was. Dat het écht toeristisch was geworden, met tuktuks, panoramabussen en sardienenblikjeswinkels. Maar dat viel natuurlijk best mee, als je in januari gaat.

Niet dus. Ik was er van 4 t/m 7 januari. Misschien omdat het weekend was, misschien omdat het nog kerstvakantie was, maar het was drukker in Lissabon dan ik het meegemaakt heb in de zomers van 1991, ’95 en ’96. En zeker dan in de herfst van 1986, 1988 en 2007. Het massatoerisme heeft Lissabon echt ontdekt. En ik heb onder een steen geleefd.

Maar nog steeds is Lissabon een heel betaalbare stad om in te verblijven. Hierbij mijn tips. Lees verder

Een lege stoel om op te zitten

Als ergens een scheur in zit lekt er iets weg. In het gezin Gommers was het de gastvrijheid. In heel Brabant is ‘Koffie?’ de standaardbegroeting, in de winter standaard gevolgd door ‘Borreltje erbij?’ Zo waren de melkboer en de bakker van het dorp aan de drank geraakt, maar daar hadden die van Gommers dus geen aandeel in. Als ze mensen wilden zien gingen ze wel op bezoek bij familie. Niemand deed nog moeite aan te bellen en daar waren ze aan gewend geraakt. Of beter, ze waren bezoek verleerd. In deze strenge winter waren overal in de buitengebieden en polder mensen onbereikbaar door de sneeuwstormen. Midden in het dorp was de familie Gommers al jaren ingesneeuwd. Lees verder